de day before christmas!!

Was een heerlijke dag.

De zon scheen, het skieën ging goed, het snowboarden ook.

De kids gingen alleen of met elkaar of kwamen elkaar onderweg weer eens tegen.

Prima dus.

Het was bijna 13.00 uur en ik heb de blauwe piste gedaan, ga met de sleepkabel nog 1 piste hoger en hoor een bliebje, mijn mobiel.

Ik pak m boven uit mijn zak en lees m.

*kom nou vlug me pols is denk ik gebroken x P *

shittttttttttttttt

ik lees m'n foon nog een keer en zie dat er eerder al een berichtje was van P, 10 min terug. Niet gehoord dus..........balen.

Ik zie enkele van mijn kids skieën en waarschuw dat ik naar beneden ga en dat ik wil dat zij ook allemaal even beneden komen om te zien wat er precies en wat er misschien wel/niet geregeld moet worden.

Dan gaat gelukkig de lift vrij vlot naar beneden, we kunnen op de skies naar het hotel, dus 10 min later zijn we er.

Daar zit P op de hotelkamer, zere pols, tranen en de conclusie ik denk dat ie gebroken is.

Ik bekijk de pols, niets te zien, maar wijzen doet al zeer. Ja hier moet even naar gekeken worden.

Ik geef P een coldpack en ga zelf naar beneden om C van het hotel te vragen naar een arts.

Zij belt, zij rijdt ons en binnen 10 min, staan we bij de dokter.

Nog geen 1/2 uur later zijn weer terug, met gemaakte röntgenfoto,s van een pols die inderdaad een kleine breuk laat zien, een jongeman met een blauwe gipsen pols en 704,60 € armer ;-).

Hij baalt wat het is nog relatief het begin van de vakantie, hij mag ook balen tis gewoon kl.....!!

We spreken af om de beurt bij P te blijven, in ieder geval dagdelen zodat hij niet continu alleen is in de hotelkamer. dat is gewoon niet leuk voor hem.

Zo gaan wij de kerst tegemoed.

Maar we kunnen er moeilijk over doen, we kunnen het ook accepteren, want anders wordt het toch niet. Dus het wordt accepteren en samenwerken en samen genieten van deels andere dingen dan gepland.

's avonds is het Kerstavond, P is het onderwerp van gesprek aan tafel, ook andere gasten informeren, dat is dan positief, al die aandacht.

de kerstboom is geplaatst midden in de eetzaal, er staan echte brandende kaarsjes in en C van het hotel hangt er ook grote sterretjes in, het is sfeervol.

We beginnen aan het kerstdîner. Heerlijk .

We tafelen erg lang.

Ik moet opeens weer helpen met vlees snijden ;-).

we lachen er maar om, er zijn erger dingen en P was ook niet de enige.

Wat ook mooi was, er waren 2 dames in het hotel, ieder apart en zij aten altijd alleen.

We hebben er over gesproken met elkaar dat dat niet fijn is, we waren het erover eens, zij mochten gerust bij ons aan tafel, alle kinderen vonden het goed.

Toen we dat dus wilden voorstellen, waren beide dames opeens verdwenen.

Maar ik was wel erg trots op de kids, die zich bewust waren van andere mensen en hun alleen zijn en dat zij hart en tafel voor hen wilde openstellen.

Top kids, die bende van Vijf van ons.

blauwe letters dit keer, in de kleur van het gips