de veldmuisjes: 19 december 2008

De skitrein Vorig jaar, het lijkt al weer een poos geleden, was het zover.
we gingen op vakantie naar Pertisau Oostenrijk.
Heerlijk 2 weken op wintersport. Allemaal hadden we er naar uitgekeken, heerlijk sneeuw, skiën, snowboarden, wandelen, lekker eten, puur genieten dus.
Maar voor we daar waren eerst de reis. Deze maken we altijd per trein, dus ook nu. Om 19.40 uur zou de ski-trein uit Utrecht vertrekken en we waren er klaar voor.
de trein van 18.00 uur uit Nijkerk, zou ons op tijd in Utrecht afzetten en daar konden we rustig perron 9 opzoeken. Maar omdat de auto vol was (ja wat wil je voor 2 weken bagage voor 6 personen + 2 snowboarden, daar kan zelfs onze auto niet alles mee) zouden er 3 kinderen met de bus gaan. Deze stonden dus bijtijds bij de bushalte. En daar stonden ze 20 minuten later nog, toen zij belden dat er geen bus kwam. Gelukkig was opa hier en die wist iemand met een auto die best wel wilde rijden. ZO gezegt zo gedaan.
Probleem opgelost.
Wij erachteraan met onze auto + D, die ervoor zou zorgen dat de auto weer thuis op de oprit gezet werd. In de auto bedacht ik opeens........heeeeeeeeeeeee waar is de rugzak met papieren en eten????? Ow jee, thuis op het voetenbankje van de stoel voor het raam.
schrik, denk, denk, A gebeld (vrouw van D), kun jij.......de rugzak staat daar en daar.....
Zij in de auto gesprongen, kids erbij, rugzak gehaald en onderweg.
Wij waren ondertussen op het station. En in spanning wachten we af. Ondertussen een noodscenario doorgenomen.
Maar *gelukkig* had de NS vertraging, 5 minuten en zo was A op tijd met de rugzak.
Opgelucht gingen we allemaal de trein in, de vakantie was begonnen.
Totdat...................er mensen met koffers binnen kwamen en een buideltasje, we reden bij station Bilthoven...........shhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh............................tttttttttttttt mijn foto camera.....
demmmmmmmmmmmmmmm, gaan we 2 weken heb ik mijn Pentax thuis laten liggen (naast de rugzak........)
Ik bellen naar D, die was ondertussen thuis, WAT ben je nu weer vergeten ;-).......eh ja, mijn foto camera, zou jij, wil jij, heb je tijd????? die brengen naar Utrecht?
Hij wilde het............................geweldig.
Maar waar spreken we af? Dat komt eerst rijden. Owkee.
Wij komen ondertussen in Utrecht aan, keurig op tijd en hebben ruim de tijd om perron 9 op te zoeken en er heen te lopen. Daar konden we vlot zien waar we ongeveer moesten instappen, Prima allemaal. Maar hoever was de camera?
Deze was onderweg, om 19.15 uur, was D in de buurt van Utrecht CS, maar waar?? J ging opzoek met P, gelukkig hebben we mobieltjes........
Maar wat gebeurd er ondertussen............om 19.20 uur rijdt de ski-trein aan...........NOOIT<>
Dus ik bellen, de trein staat er? waar zijn jullie...........nemen ze de telefoon niet op.......later P wel.
Die kwam naar de trein, J, loopt nog naar de jaarbeurskant daar is D, ik had ondertussen geinformeerd, de trein zou niet eerder vertrekken dan 19.40 uur. Mooi, dan hebben we dus nog 20 minuten. 10 minuten later kwam J terug, met camera..................YES>>>>>>>>

Wij zaten ondertussen in de trein, bagage erin en klaar voor de reis.
D gebeld, dat J weer bij de trein was, en dank, dank dank voor alle moeite.....
Nu begint echt de vakantie, of is dit een voorbode van meer * rare dingen* tijdens deze vakantie.
De tijd zal het leren.
Voorlopig werden we de volgende dag wakker en waren we in Kufstein en wat zagen we daar?
Juist, sneeuw op de sporen ..................

Na nog een 20 minuten rijden na Kufstein, zijn we in Wörgl en klaar voor de busreis naar Pertisau. Het is dan 20 december 8.45 uur. Om 9.04 rijdt de bus weg en het landschap wordt steeds witter. Het sneeuwt volop, het uitzicht is prachtig, zie hieronder, uitzicht vanuit de bus.