Ik heb een buik vol van alles wat er op de scholen gebeurd.
En dan heb ik het dus alleen nog maar over mijn ervaringen ermee, of eigenlijk die van mijn kinderen.
Eerst het gedoe met P, gisteren kwam N thuis.
Hij had een mep in zijn gezicht gehad van een klasgenoot.
Omdat N een propje schoot naar een vriend, deze kwam verkeerd terrecht.
Kan is niet leuk, dus N werd naar voren gehaald en klaar. Hij straf.
Nee die knul begint te zieken en te zeuren. N te jennen die niet reageerde. alleen maar met de vraag, wat hij nu eigenlijk wilde bereiken met dat vragen, stoten etc.
Nu ja om een lang verhaal kort te maken, opeens geeft die jongen N een knal in zijn gezicht.
Dit ging gelukkig te ver volgende de docent en de knul mocht zich melden, zo ook later N en er kwam een gesprek. De knul krijgt straf..
En N, die had een knalrode wang.......ik baal zo van dit gedrag onder jongeren.
Maar goed, mijn kinderen moeten er schijnbaar mee dealen.
Dan vanmorgen, C gaat naar school en omdat zij morgen al vrij zijn mochten ze voor de middag een spelletje meenemen. Omdat C over moet blijven (omdat ik overblijfmoeder ben) nam ze vanmorgen het spel mee. Stom ja, en ook de laatste keer, maar toch. De Nintendo DS.
Met een spelletje erin.
In de kleine pauze laat het op haar tafel liggen en jawel...Na de pauze is het spelletje weg.
Zij gaat eerst alles nakijken en vind niets, meld het de leerkracht, die geeft aan, kijk ook thuis nog even of je inderdaad het spelletje mee had. Prima, kan ik mee dealen, C ook.
Maar daar is het niet, nee logisch. toen ik het hoorde, voelde ik het al aan mijn water, dat was gejat.
Zze geeft dit direkt door aan de leerkracht en ze krijgt tijd en ruimte om aan te geven aan de klas wat ermee gebeurd is.
Ik ben nog op school en vraag aan de leerkracht hier toch met wat nadruk over te spreken en de kinderen te stimuleren het spel terug te geven.
Hij zou zijn best doen.
Ik heb ondertussen contact even met de direkteur, wat te doen als zulke zaken wegblijven. Is er dan een soort protocol?
Hij gaat het erover hebben met het team,
Ondertussen op school.
C in gesprek met de klas, een boze leerkracht (er was nog iets voorgevallen, sleutels van elkaar jatten, das al heel vaak gebeurd) en een zwijgende klas. Geen spelletje.
Omdat ik had gezegd, probeer toch met het spelletje thuis te komen, zou ze na de les nog verder gaan zoeken. Dit doet ze samen met 2 vriendinnetjes. Zij gaan beneden even bellen dat ze iets later thuis komen om te zoeken.
Dan roepen er 3 kinderen van boven . C. we hebben je spelletje gevonden, het lag hier bij de kapstok!!!!
jaja, het lag vanmorgen in haar DS en absoluut niet bij de kapstok en haar jas hangt ook nog eens aan een andere kapstok.
Kl*te kinderen, dat gedonder om met hun takken aan andermans spullen te zitten en het dan ook niet durven toegeven. Nee gewoon glashard zwijgen in de klas en pas na school, stiekem de spullen *vinden*.
Bah bah en dan hebben we het dus over groep 7, kinderen van 10/11 jaar.
Nee, ik snap het geloof ik niet meer........
Ben blij dat ik niet meer jong ben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Misschien wat kort door de bocht van mijn kant, maar waarom neemt ze dan ook haar DS mee naar school?!
In mijn ogen is dat vragen om problemen!
Je hebt gelijk hoor, ze moeten eens leren met hun "jatten" van andermans spullen af te blijven, maar de kat op het spek binden is weer de andere kant van het verhaal.
Als ik trouwens zo jouw verhalen over het gedrag van de mede scholieren van jouw kinderen lees, dan heb je/hebben jullie niet geboft met deze school.
Ik ken en herken deze verhalen namelijk helemaal niet van wat ik van mijn kinders hoor.
Maar nu wonnen we in een niet zo mega grote gemeente, misschien dat dat scheelt?
Hoi Irene,
Eigenlijk zeg ik precies hetzelfde, stom dat het ding meeging.
Heb er ook te laat erg in gehad.
Maar aan de andere kant vind ik het dus vreselijk dat je op een lagere school al zo moet nadenken om te voorkomen dat *er nare zaken gebeuren*.
Dat je dus gewoon eigenlijk je eigen klasgenoten al MOET wantrouwen.
Het gebeurt nl ook met fietssleutels e.d.
JA soms denk ook we boffen niet.....
Aan de andere kant, hoe vaak gebeurd er niet iets met kinderen waarvan de ouders het nooit te horen krijgen (uit angst, schaamte of wat dan ook.)
Ik denk dat er op scholen veel meer gebeurd dan menig ouder in de smiezen heeft.
BTW ons dorp is niet groter dan 20000 inwoners , zo,n 9 lagere scholen en 1 middelbare.
Wat ook meespeelt is denk ik, dat dit soort gedrag zo ongelooflijk ver van ons eigen gedrag afstaat, dat we er niet op bedacht zijn.(het verschil soms zo groot is)
Mijn kinderen liggen bij wijze van spreke wakker omdat ze bv snoepjes niet eerlijk verdeeld hebben, een ander tekort doen dus......
Een reactie posten