Geweld op school, tolerantie grens!!

tolerantie grens geweld (op school) .

Wanneer is de grens bereikt van geweldstolerantie??


Zoon P wordt gepest, al jaren met ups en downs, hij volgt sova, doet dat goed is enthousiast en werkt uitstekend mee.
Toch ging het gisteren weer *ernstig* mis.
Hij werd onderuit geschopt bij de trap, viel dus, net niet met hoofd en rug tegen de printer en niet van de trap.
Ze hebben 'm achter bijn zijn nek aan de kleding getrokken zodat je 'm achterover *kan* trekken. De striemen staan in zijn nek. ( ik heb het maar vast op de foto gezet)
Of hij wilde vechten, zijn antwoord nee. De reactie een knietje in de maag, waar hij nu nog last van heeft.
De school is het ook zat, en gaat maatregelen nemen.
De kids gaan straks in gesprek. De ouders worden *wederom* ingelicht.

Maar wat kan je als ouder en als kind zelf nog meer doen.Ik loop met de gedachte om aangifte te doen.Om een daad te stellen dat ik en mijn zoon dit absoluut niet accepteren !!
Ik vind het een grote stap, maar aan de andere kant, hoever moeten we het laten lopen, voordat er weer iets gebeurt, met fatalere afloop (val van de trap, erger nog......).

Ook denk ik nog aan de mogelijkheid om de jongeman te laten dokken voor de sova training die mijn zoon volgt, mede door handelen van dit jong t.o.v mijn zoon.Wat zijn jullie gedachten hierover.Ik vind het erg moeilijk, je bent er natuurlijk emotioneel bij betrokken en al jaren.........Kind doet geen vlieg kwaad. (heeft trouwens gisteren wel teruggeduwd....... als tegendaad dan).

Bah, waarom kunnen die kl*te kinderen niet van elkaar en nu dan van mijn kind afblijven, waarom met geweld elkaar het leven zuur maken.

Ik heb ondertussen inlichtingen ingewonnen bij de politie over aangifte, melding maken.

Ik lees om me heen dat heel veel mensen direkt zeggen na het lezen van dit verhaal. AANGIFTE doen.Dit maakt dat ik mezelf wat minder in twijfel trek en dat mijn tolerantiegrens niet te hoog ligt.

Nu is het gesprek op school gaande. IK heb vanmorgen met P geoeffend, hoe te reageren, zakelijk zonder te veel emo,s. Welke vragen hij kan stellen, welke antwoorden hij kan geven.
Of hij wel of niet excuses moet accepteren of er nog over na denkt, als dat aan bod komt.
We hebben het gehad over wat er met die jongen moet gebeuren, qua straf/aanpak.
Ik hoop zo dat hij in ieder geval goed zijn ding kan verwoorden in het gesprek, hij weet dat ik, de school en dus vele lezers achter hem staan.

Ik wacht met spanning op zijn thuiskomst, want naar school hoeft hij vandaag niet van mij.

zucht, waaarom al dat geweld en hoever zakt deze hele maatschappij in..............