mijn *oude*werkgever en ik.....

Vanmorgen was het zover, er kwam iemand met excuses en een voorstel.

Ik had wel wat hoop, ze hadden tenslotte ook voor het eerst sinds jaren, bijtijds teruggebeld en binnen de termijn de afgesproken zaak nagekomen.

Maar binnen een paar minuten was de hoop vervlogen, was duidelijk dat er niets, maar dan ook eigenlijk niets anders mee gedaan was, dan dat men zich had gesetteld achter de *klacht* en de behandeling van de *klacht* van 7 jaar terug.

Er stond een minimaal excuus in, over het gegeven dat er zolang geen contact met mij is opgenomen . Dat was het enige.
Financiële genoegdoening was absoluut niet nodig, want ik had geen schade geleden. Het was nl. eigen keus om geen WW aan te vragen (ja omdat ik niet wilde solliciteren, ik had nl. een baan en zij hadden geen werk.....voor mij, en was ik niet ziek *door* gemeld dan was deze hele situatie er niet geweest).

Kortom, we zijn nog geen steek verder.

Het heeft mij niet gebracht waar ik toch enigzins de hoop op had gevestigd. Maar aan de andere kant verbaast het mij dus absoluut niet, het ligt verder wel in de lijn der verwachtingen van mijn *oude* werkgever. Zoals ik toen ben behandeld(of juist niet dus...)


Het *foute* deel wat zij hebben gedaan, heeft gezorgd voor al deze gevolgen, die ik moet dragen, emotioneel, financieel, sociaal.
Ik wil erkenning van die *fout*.

Ik was niet ziek, ben ook niet ziek geweest, ik was thuis vanwege de zwangerschap, niets meer en niets minder. Ik zou gaan werken op 21 september 1999 weer voor 11.11 %.

Ik geef begin September aan dat ik helaas dan niet kan komen werken, omdat mijn man op sterven ligt. Ik kan dus praktisch gezien niet werken.

Daar gaat het fout, hier had een *HOOFDZORG*(tijdelijke trouwens) zorgverlof, ouderschapsverlof nou name it, moeten regelen.

Nee ze doet er niets mee, met gevolg dat ik dus *ZIEK* blijf.
En van daaruit zijn de gevolgen voor mij, terwijl ik dus zodra ik daar achter kom aankaart, dat ik niet *ZIEK* ben, maar dat ik thuis even nodig ben.

Het was niet meer terug te draaien volgend DPO en MAATSCHAPPELIJK werk.

Vanaf die tijd, fout, na fout en gevolg met extra gevolg voor mij.
Ik kom in de WAO vanaf mrt 2000.......na 1 jr moet ik WW gaan aanvragen omdat dan mijn verlof verloopt.............

Wat het financieel voor mij dus vervelend maakt is dat ik van de ANW (weduwe uitkering) best mag bijverdienen nl 650 € bruto per maand, maar dat een WAO uitkering niet geld als inkomen vanuit werk, dus die gaat er vanaf, zo ook een evt. WW uitkering.

Kortom had ik gewoon na bv. een 1/2 mijn werk weer opgepakt,(na dat ik zorgverlof o.i.d) had gehad, dan had ik elke maand een extra inkomen gehad van (ongeveer hoor,hang me er niet aan op) ruim 350 € voor 7 uur werken per week.
Over al die jaren is dat dus een bedrag wat aardig oploopt, die ik dus door *HUN* toedoen misloop. 350 x12 x 6jr.........................(tel uit)
Plus het gegeven dat ik dus geen (of amper) pensioen nog opbouw.....

Al die tijd aangegeven wel te willen werken, binnen de mogelijkheden van mijn gezin (toch best logisch zou je denken, weduwe met 5 kinderen van 0-8 jaar, die is even niet overal en op alle tijden inzetbaar).

Zij hadden geen werk......

Als ik ziek was geweest, had ik me niet afgemeld om te komen werken voor de 20ste September. Nee dan was ik gewoon thuis *ziek* gebleven.
Ik heb ook nooit een bedrijfsarts gesproken in die tijd, pas 1 jr na dato bijna. (en toen vroeg de man waarom ik in de WAO zat.......en ziek was!!!!!.......ja dat vroeg ik me ook al tijden af.

Maar we zijn er al pratende toch achter dat er nog meer schort aan het geheel, er zijn veel meer zaken niet nagekomen.

IK dien een klacht in, die wordt niet erkent, ik dien contact op te nemen met de bedrijfsarts over mijn plaats op het werk en hoe verder.
IK neem contact op, we spreken zaken af en hij komt de afspraken *niet* na. We zijn dan bijna 2 jaar verder, al die tijd daar energie in gestoken, al die tijd contact gehouden en aangegeven, dit kan niet, klopt niet, ik wil werken. (dit staat dus ook allemaal op papier, wat ik wel allemaal heb bijgehouden en bewaard).........

Toen heb ik mezelf maar uit de WAO gepraat, fluitje van een cent,(want ja ik was ook niet ziek.....) Vanaf die tijd niets meer gehoord, geen reïntergratie traject, geen arts, geen werk, geen niks.........tot ik zelf weer contact opnam .
Begin 2007......ze zouden terug bellen...........*NIET* dus

Tot 4 september de telefoon gaat.

En nu rolt deze bal dus nog steeds.

Ik ben niet met hun aanbod accoord gegaan.
Zij die er was begreep heel goed mijn punt, ze gaat er nog een keer mee aan de gang.
Alleen is het ws moeilijk aan te tonen dat de *Ziekdoormelding* onjuist is geweest.

Ik wil erkenning voor die fout en de gevolgen die daaruit zijn voort gevloeid.
Heb ook gezegd, dat het toch niet fijn is als dat alleen maar via een gerechtelijke gang te bereiken is. Dat erkent ze en zij wil er echt iets mee doen, maar roeit met de riemen die zij heeft.

Heb gevraagd naar de gevolgen van ontslaan, ws kunnen ze dat gewoon doen, zonder boe, bah of enige centen.

Maar zover zijn we nog niet.

Ik heb gezegd, dat mijn gevoel hierin erkent moet worden, op twee vlakken, excuse over die *fout* en genoegdoeding financieël. Beiden het liefst, kan er maar aan 1 vlak voldaan worden, dan wil ik een flink bedrag zien.(dan kopen ze me maar af...)

Volgens mijn pensioenfonds werk ik er nog 13 %!!!!

Binnen 4 weken hoor ik weer meer.


Ik wacht het maar geduldig af, hoop heb ik niet meer, alles wat er positief uitkomt is meegenomen.

Een advocaat zoeken? Rechtsbijstand ( komen pas in actie als er een bod ligt....) wat kun je beginnen als klein *werkvloer* personeelslid, tegen een grote* organisatie*.