Tussenstukje

6-pack

Er zit een poos tussen.
Tussen de laatste schrijvens en de herstart.

In het kort even een beschrijving van afgelopen 1 1/2 jaar.

Ik ben de studie begonnen, heel leuk, heel enthousiast.
De opleiding verliep goed, de stageplek was moeilijk te vinden.
Uiteindelijk in Januari 2006 begonnen op de Brandaris te Dr.
Daar heb ik 2 geweldige stages gelopen en deze ook met een voldoende afgesloten.

In April ben ik overgestapt naar een andere opleiding, minder dagen naar school, het koste teveel tijd.

WE zijn op wintersport geweest in februari 2006, heerlijk.
De zomervakantie hebben we thuis doorgebracht, maar aangezien we zeer centraal en mooi wonen is dat geen enkel probleem.

De kinderen zijn allemaal over gegaan weer J.van klas BB 3 naar 4, N van klas 1 Havo naar 2 Havo. P heeft zijn citotoetst gemaakt en met een score van 546 mag hij het VWO volgen, hij gaat dus naar klas 1. C gaat naar groep 6 en M naar groep 4. (schooljaar 2006/2007 dus).

Na de grote schoolvakantie gaan we allemaal weer met frisse moed aan de gang.

Ik begin met een stage op de Regenboog hier in Z. Lekker dichtbij.
De stage is leuk, maar het leren vlot niet erg.
Er blijft ook genoeg thuis te doen met de kinderen.
Op de ene of andere manier kom ik toch tijd te kort, m.n voor mezelf.
En of ik dat wil is een vraag. Juist nu de kinderen groter worden kan ik tijd voor mezelf nemen en heb ik dus wat moeite met de verplichtingen die de opleiding eist.
Zeker omdat die heel strak zijn, ruimte voor eigen inbreng, eigen wijze is er amper.
Ik besluit een pauze in te lassen.

In November merken we dat Pa ziek is, na een bezoek aan de huisarts, gaat het balletje heel snel rollen.

Non-Hodgekin is de uitslag horen we in Januari 2007. Laaggradig, hij kan er oud mee worden.
Maar het zit wel in de weg.
Met name in de buurt van de nieren zit het niet lekker, besloten wordt om er toch een chemokuur tegenaan te gooien.

Hierdoor lopen de dingen allemaal anders als gepland, ben ik nog niet weer terug naar de stage gegaan en heb op een gegeven moment de knoop doorgehakt, de opleiding in de wilgen te hangen. Ik blijf nog ingeschreven, (kosten zijn toch al gedokt) en je weet het nooit, maar ik kies nu voor mijn vader.
Hij is er nog ik kan en wil er voor hem kunnen zijn.
Ook een baantje wat ik net had aangenomen, sla ik toch weer even af.

Februari 2007 gaan we als gezin weer op wintersport, we maken er een gewoonte van, de kinderen willen allemaal nog mee en het is gezellig.
Dit jaar hadden we weinig sneeuw, maar het mocht de pret niet drukken.

Pa begint in Januari al aan de kuren en die worden met elke kuur zwaarder.
Met als extra resultaat deze week een longembolie.

Zo, de afgelopen periode in een notedop.

groeten Marion