20 september is het vandaag weer.
terug in de tijd, altijd weer op deze dag.
Ja dat vergeet je nooit, elk moment elke seconde van die dag,
is en blijft een herinnering,
de ene mooi, de andere hard, de ene helder, de ander wat mistig.
Maar boven , de herinnering aan de dag, die ons leven voorgoed veranderde.
20 september 1999 , ging Eduard over
zijn lijden was over
ons lijden werd doorgetrokken
voor hem was het goed
voor ons werd het minder
maar na 9 jaar rouwen, bouwen, herbouwen en leven
zijn we waar we nu zijn.
vele levenslessen heb ik geleerd
veel ging goed, veel ging verkeerd
maar door alles ben ik weer wie ik was
ben ik geworden die ik ben
ben ik ik, is mijn gezin top
doen we het goed en gaan door.
maar 20 september blijft een dag met een stekelig gevoel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Sterkte met de moeilijke herinneringen en koester de mooie herinneringen.
Lieve Marion,
Uitgerekend dit weekend sla ik het lezen van jou blog een dag over.
Gisteren dus.
Zoals je zegt, het zal altijd een dag met een zwart randje zijn, alleen wordt met de loop van de jaren het randje iets grijzer.
Sterkte in deze moeilijke periode en koester de mooie herinneringen.
Lieve groet
Irene
Een reactie posten