zondag, december 30, 2007

terug blik op 2007


Terug blik op 2007

Dit jaar had vele bijzondere momenten.
Hoogtepunten, dieptepunten.
Vrolijkheid, droefheid.
Makkelijke besluiten, moeilijke beslissingen.

Maar 2007 toch een jaar, wat je meegemaakt moet hebben.
Een jaar om te groeien , te leren.

We begonnen in de familie,
Mijn vader was ziek, hoe wat, hoe verder??
Grote vraagtekens.
Ik had net een baantje,
Heb het opgezegd om er voor mijn vader te kunnen zijn.

De studie, die al stil lag, heb ik geheel stop gezet.
Het was al te veel, gezin, stage en de boeken (leren dus).
Nu ook nog een zieke vader erbij, nee dus.
De knoop is doorgehakt in 2007.

Ook dit gaf rust en ruimte om er toch goed te kunnen zijn.
Voor mijn gezin, waarmee we weer in spanning leefden.
Weer kanker binnen de familie.
Houdt het eens op?

Die vraag, die stellen we niet meer.
Een antwoord krijg je niet.

De kuren van mijn vader komen hard aan.
Hij wordt een zieke oude(re) man.

Als gezin gaan we wel op vakantie,
Je kunt niet alles stilzetten, is niet gezond.
De wintersport met zijn allen in februari, was fijn
Ondanks de matige sneeuw.
In de zomer op Texel gekampeerd,
De 3 mooie dagen die we dit jaar hadden ,
Hadden we daar ;-).

Het gezin draait ondertussen gewoon door.
J doet examen, en slaagt met uitstekende cijfers.
De andere kinderen gaan over, ook met goede cijfers.

In Juni dit jaar was het 20 jaar geleden dat ik E leerde kennen.
In September dit jaar, was het 8 jaar geleden dat hij overleed.

De jongste spruit is ook 8 geworden.
De andere dame al 11 jaar.
En dan 3 puber-boys in huis, van 17, 15 en 13.
Ach als ze zo blijven puberen dan klaag ik niet.

Mijn vader hoeft geen chemo meer vanaf mei.
Hij gaat vooruit, wat soms met sprongen.
Hij wordt groot deels weer de oude.
Energie niet geheel terug, maar toch wel een groot deel..
Heel fijn, dat hij er nog zo enkele jaren bij mag zijn.

Ook hebben we dit jaar na jaren
Weer contact met een broer van E
Hij is met zijn gezin een keer langst geweest
Dat was erg leuk, gezellig en voor herhaling vatbaar.

En dan ben ik er nog,’
Als moeder altijd de rij sluitend.
Nu er geen studie, geen zorg en geen baan is
Heb ik erg veel tijd……..

Ha ha dat denk ik altijd.
Ook mij is ziek zijn niet gespaard gebleven.
Maar ik kan er goed mee leven.
Erfelijke belasting kan last geven in het vaten stelsel.
We zijn er door toeval achter gekomen
zo kunnen we nu gewoon met medicijnen verder leven.

Het liefdesleven is nog steeds 3x niets.
Ik kom te weinig onder de mensen.(om mannen tegen het lijf te lopen ;-) )
Ben geen mens voor allerlei relatie buro,s of sites op het www.
(want je wilt niet weten wat je daar tegen komt)
Nou ja, soms ook wel !!


Dus weet iemand nog een leuke, vlotte jonge man

Ik houd me aanbevolen ;-)

Heb maar een kort wensenlijstje......

(eh kunnen we daar een avondje voor uit trekken ;-) )

De uitjes met het gezin en andere 1 ouders worden minder
Omdat enerzijds de kinderen er geen zin meer in hebben (een deel dan)
Anderzijds omdat ik het ook niet altijd meer nodig vind.

Sporten doe ik vrij frequent.
Mede vanwege de gezondheid.
Volleybal, tennis en Nordiccen.
Ook het overblijven coördineren blijft mij van de straat houden.

Mijn oude werk heeft dus contact gezocht.
Zoals ergens wel te lezen is.
Ik ga er toch mee spreken over e.v.t werk.
Omdat ik er geld mee kan verdienen.
En met dat geld, kan ik deels mijn toekomst veilig stellen
En we kunnen er natuurlijk ook leuke extra dingen van ondernemen.

Wat gaat 2008 ons brengen
Is natuurlijk de vraag ook bij het overdenken van 2007.

Ik ga dus mogelijk werken.
Ik ga toch meer energie steken in contacten met andere mensen.
Ik spreek mensen die het anders hebben aangepakt en daar leer ik van.
Ik mis teveel, ben misschien niet meer objectief en wil er verandering in.
Ik blijf mijn gezin draaien zo het gaat.
Gaat n.l. toppie
En 2008 wordt gewoon weer een bijzonder jaar

Waarvan we over 367 dagen fijn terugblikken!!

Een goed, gezond, gelukkig en geliefd 2008.

1 opmerking:

Marga zei

Ik wens jullie een heel mooi en gezond 2008! En dat je maar lekker blijft genieten van je gezin!
Liefs, Marga